Τι υπήρχε πριν την Μεγάλη Έκρηξη

Οι φυσικοί δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε οτιδήποτε υπήρχε πριν από την έναρξη του χρόνου και του χώρου, αλλά διατυπώνουν θεωρίες.

Η Μεγάλη Έκρηξη δεν ήταν έκρηξη με την παραδοσιακή έννοια- αλλά παρ’ όλα αυτά ήταν η αρχή σημαντικών πραγμάτων: πρώτον, του χώρου και δεύτερον, του χρόνου. Τρίτον, ξεκίνησε τις συνθήκες και τις διαδικασίες που τελικά οδήγησαν σε εμάς τους ανθρώπους, οι οποίοι μπορούμε να καθόμαστε εδώ και να αναρωτιόμαστε για τον χώρο και τον χρόνο. Η Μεγάλη Έκρηξη ήταν ουσιαστικά η αρχή του σύμπαντος. Σύμφωνα με τη λογική του ανθρώπινου εγκεφάλου, φαίνεται ότι πρέπει να υπήρξε κάτι πριν από τη Μεγάλη Έκρηξη, ακόμα κι αν η λέξη «πριν» είναι λανθασμένη, επειδή δεν υπήρχε χρόνος παρά μόνο μετά από αυτήν.

Η συνείδηση επιβιώνει για ώρες μετά τον κλινικό θάνατο του ανθρώπου και μπορεί να συνδέεται με το Σύμπαν υποστηρίζουν νέες μελέτες

Εντυπωσιακά ευρήματα βγαλμένα από σενάρια επιστημονικής φαντασίας καταθέτουν ερευνητές.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος ενδέχεται να διατηρεί τη συνείδηση για σημαντικό χρονικό διάστημα μετά τον κλινικό θάνατο ενώ η συνείδηση μπορεί να συνδέεται με ολόκληρο το Σύμπαν αναφέρουν δύο μελέτες προκαλώντας νέο ενδιαφέρον γύρω από τη φύση της ανθρώπινης συνείδησης με αρκετούς φυσικά να διατηρούν επιφυλάξεις για αυτά τα ευρήματα.

Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να ξεφύγει από τον ανθρώπινο έλεγχο;

Στο επίκεντρο της ανησυχίας βρίσκεται η λεγόμενη «recursive self-improvement» ή RSI, δηλαδή η δυνατότητα ενός μοντέλου να δημιουργεί την επόμενη, πιο ικανή εκδοχή του χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση.

Μισοφωνία: Όταν οι ήχοι προκαλούν εκνευρισμό

Μερικοί άνθρωποι μπορούν να εκνευριστούν σε ύψιστο βαθμό και να βγουν εκτός εαυτού όταν ακούν ορισμένους κοινούς ήχους, όπως π.χ. όταν ο διπλανός τους παίζει αφηρημένος με το στυλό του, μασουλάει ποπ κόρν ή ρουφάει τη σούπα του.

Γιατί κάποιοι είναι τόσο ευαίσθητοι απέναντι σε ήχους που δεν ενοχλούν άλλους;

Αντικαφεϊνική τρομοκρατία

16 Νοεμβρίου 2025, 10:00

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Σπύρος Μανουσέλης

 

Οπως είδαμε στο προηγούμενο άρθρο για την καφεξάρτηση, ο εθισμός μας στον καφέ είναι ένα σύνθετο βιο-ψυχολογικό και κοινωνικο-πολιτισμικό φαινόμενο, που δεν εξαντλείται στη βιοχημική επίδραση της καφεΐνης στο κεντρικό νευρικό σύστημα και στον εγκέφαλό μας. Και η ήπια κατανάλωση καφέ φαίνεται πως συμβάλλει όχι μόνο στην πρόληψη πολλών χρόνιων παθήσεων, αλλά και στην παράταση του προσδόκιμου ζωής των ατόμων που πίνουν καθημερινά από 3 έως το πολύ 5 φλιτζάνια καφέ.